Friday, November 28, 2008

Malaria mug

Van Alida en Martin heb ik een mooi muggennet gekregen. Het doel van een net is natuurlijk om de muggen, ivm malaria, buiten je bed te houden. Omdat ik het niet op de juiste wijze heb opgehangen lukt dat niet altijd. Op de foto zie je wat het resultaat is van een net wat niet goed is opgehangen. Een mug in bed en malaria in m'n lichaam...

DSCF2748

Tuesday, October 14, 2008

Reizen door het binnenland

Tijdens het reizen door het binnenland moet je voorbereid zijn op allerlei situaties. In onderstaand voorbeeld lag er een boom op de weg. Na een stuk lopen vond ik sterke mannen die voor wat geld hun machettes gebruikten om hem op te ruimen zodat ik m’n reis naar de missie in Mesangmena (Oost Kameroen) kon vervolgen. Ik ging daar naar toe om Pater Phillipe te bezoeken, hij zat tot kort in Doume.

DSCF2495 DSCF2499

Met dit soort reizen is het beter om met z’n tweetjes te zijn, in m’n eentje is dit soms moeilijk op te lossen.

Tuesday, September 30, 2008

Gift aan openbare school Mengan

Hier een fotoverslag van een bezoek aan de openbare school van Mengan, 60 km ten zuiden van Yaounde. Ik was hier om ze een beetje te helpen met wat nieuw schoolmateriaal.

DSCF4443

DSCF4448

 DSCF4470

DSCF4445

DSCF4441

Tuesday, September 9, 2008

Water in Bertoua

Mijn dochter Saskia maakt een film over een water project in Bertoua van enkele Nederlandse rotary clubs. Ik liep met haar mee.

Intv Sous prefet Intv water collector Overview shot

Wednesday, June 11, 2008

Thuis

Ik woon nu alweer een kleine anderhalf jaar in mijn woning in Yaoundé. Nog steeds noem ik het mijn woning, maar voor mijn gevoel komt daar wel steeds meer verandering in. Sinds ik naar kameroen ben gekomen ben ik opzoek geweest naar een geschikte woning waar ik een thuis van zou kunnen maken. Niet alleen voor mezelf, maar ook voor mijn kinderen. Hoewel het misschien tijd zou kosten om iets geschiktst te vinden, ging er vanuit dat ik binnen een jaar toch wel iets moest hebben gevonden.

Daarvan uitgaande heb ik de eerste paar maanden bij mijn broers gewoond. Niet slecht, maar vooral bij bezoek van mijn kinderen was het niet de ideale situatie. Ik ben wat harder gaan zoeken, maar was of net te laat of het was te duur. Uiteindelijk had ik huis gevonden waarvan ik dacht, dit kan wel iets zijn. Het moest een beetje verbouwd worden, maar dan kon iedereen er in. In de tussentijd ben ik ergens in een tijdelijk appartement gaat zitten, bij mijn broer werd het een beetje druk, met de gedacht dat het maar voor een half jaar zou zijn.

Naar mijn idee had ik het huis gekocht, maar uiteindelijk is dat verkeerd afgelopen. Ik was daar erg verdrietig over en heb nog geprobeerd om het recht te krijgen, maar helaas. Mijn tijdelijke appartement had ik niet ingericht, omdat ik dacht toch snel weg te zijn. Er stond een bed, twee stoelen en een klein gaspitje met oven. Een paar maanden geleden ben ik erg ziek geworden en was daardoor gebonden aan huis. Op dat moment merkte ik goed dat ik in deze woning leefde, maar dat ik me er niet thuis voelde. Toen ik weer aan de beter hand was heb ik, met behulp van mijn dochter, de koelkast, de over, foto's, banken e.d. uit de container gehaald en in mijn huis geplaatst. Het voelt nog steeds niet als een thuis, maar de eerste stap is gezet.

Sunday, June 1, 2008

Auto wassen, heitje voor karweitje

Tijdens een bezoek aan de seminarie in Doume ontkom ik natuurlijk niet aan heitje voor karweitje. Een echte win win situatie is het niet, want na de rit terug is de auto weer helemaal oranje van het stof.

DSCF2491 DSCF2489

Friday, May 30, 2008

Hitte

In Nederland is men gewend dat een afspraak een afspraak is. Dit betekent dat als je om 10 uur hebt afgesproken, je er ook om 10 uur bent. Beter is nog om er eigenlijk een kwartier eerder te zijn, een paar rondjes te lopen en precies om 10 uur aanwezig te zijn. Dit betekent ook dat als je dringend een antwoord op je vraag hebt, je dan ook snel een antwoord kan verwachten.

In Kameroen is men dit niet gewend. Een afspraak is een afspraak, natuurlijk, maar niets staat vast en vooral de tijd niet.

Ik heb, zoals ik heb vermeld in eerder blogs, meer dan 20 jaar in Nederland gewoont. Blijkbaar heb ik ook alle gewoontes overgenomen want ik was het helemaal vergeten. Vergeten dat als je om 10 uur afspreekt dat je niet verbaast moet opkijken als men om 15.oo uur binnenkomt, of later. Vergeten dat als ik cijfers nodig heb om het een of ander te begroten en daar een tijdsbestek aan hang, namelijk graag binnen twee weken, ik mezelf in de vingers snijd. Als het geen haast heeft dan is het vervelend, maar dan denk ik ook dat komt wel goed. Maar soms zit er haast achter en wil ik direct een antwoord op mijn vraag, en dan frustreert het zeker dat het allemaal langzaam, langzaam gaat.

Natuurlijk heeft is dit fenomeen verklaarbaar, het komt door de hitte. Het is gewoon zo warm dat alles gewoon wat langzamer gaat. Denk maar na, wanneer Nederland (incidenteel)getroffen word door een hittegolf, een hittegolf betekent dat het 5 dagen warmer is geweest dan 30c, dan lopen we langzamer, slapen we in de middag, stoppen we eerder met de werkdag, kunnen we uren tafelen etc. Alles gaat dan gewoon langzamer. Maar waar we in Nederland maar een paar dagen een hittegolf hebben, is er in Kameroen altijd een hittegolf.

Zo ben ik al een tijdje(2 maanden) aan het wachten mijn contactpersoon bij de havendouane in Douala die mij een schatting kan geven over de kosten van het invoeren van een container. Natuurlijk probeer ik aan te geven dat er voor mij enige haast achter zit, maar daar kan deze man natuurlijk helemaal niets mee. mijn haast is zeker niet zijn haast, zoals ik heb begrepen. Dus wacht, min of meer, geduldig af totdat hij er klaar voor is.